Granica między żartem a dokuczaniem bywa cienka. Dla jednego dziecka to zabawne, dla drugiego bolesne. Uczymy dzieci, jak sprawdzić, czy wszyscy się śmieją, jak zareagować spokojnie i kiedy trzeba powiedzieć dorosłemu.
Zestaw „Żart czy dokuczanie” ćwiczy:
Podzielcie przykłady na dwie grupy
Żart albo dokuczanie, z uzasadnieniem.
Ćwiczcie zdania na reakcję
Spokojne „stop”, krótkie „Nie lubię tego”.
Ustalcie, kiedy iść do dorosłego
Gdy sytuacja się powtarza lub dziecko czuje się zagrożone.
Omówcie rolę świadka
Co może zrobić dziecko, które widzi dokuczanie.
Zestaw przyda się, gdy w klasie pojawiają się przezwiska, wyśmiewanie i docinki. Nie zastępuje działań wychowawczych i procedur szkoły przy przemocy rówieśniczej.
W zestawie są karty pracy, klucz, list do rodzica i zadanie na tydzień. Przed zakupem możesz pobrać bezpłatną próbkę PDF.
Odróżnianie wspólnego śmiechu od dokuczania i spokojna reakcja, a przy powtarzaniu się sytuacji rozmowa z dorosłym.
Te zestawy pasują do tego samego cyklu zajęć.
Odczytywanie intencji: szukanie wskazówek i zadanie pytania, zanim dziecko zareaguje na czyjeś zachowanie.
Kiedy od razu iść do dorosłego, a kiedy najpierw spróbować samodzielnie. Bez etykiety „skarżypyta”.
Granice własne i cudze: mówienie „stop”, pytanie „czy mogę?” i szanowanie odpowiedzi „nie”.
Nie. To materiał do rozmowy i ćwiczeń. Przy powtarzającej się przemocy potrzebne są działania wychowawcy, pedagoga i rodziców.
Pokazać, że mogą stanąć obok kolegi, zaprosić go do zabawy albo poinformować dorosłego. Nie muszą wchodzić w konflikt sami.
Używamy Google Analytics, żeby wiedzieć, które strony są przydatne. Czy zgadzasz się na statystyczne pliki cookie?
