Karty emocji dla dzieci
50 dwustronnych kart A6 o emocjach, potrzebach i relacjach do rozmowy, zabaw i pracy indywidualnej.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!Rozmowa o emocjach zaczyna się od uważnego słuchania, a nie od dobrych rad. Dziecko, które czuje się wysłuchane, łatwiej mówi o tym, co przeżywa. Podpowiadamy pytania, zdania wspierające i sposoby, które sprawdzają się u dzieci w różnym wieku.
Zauważ
„Widzę, że coś się stało. Wyglądasz na smutnego”.
Nazwij
„Chyba jesteś zły, bo kolega ci zabrał klocki”. Dziecko może Cię poprawić, i to dobrze.
Posłuchaj
Nie przerywaj, nie oceniaj. Powtórz, co usłyszałeś.
Zapytaj, czego dziecko potrzebuje
„Co mogłoby ci teraz pomóc?”. Pomysły dziecka są najlepszym punktem wyjścia.
| Zamiast | Powiedz |
|---|---|
| „Nie płacz, nic się nie stało” | „Widzę, że to dla ciebie ważne. Jestem tu” |
| „Przesadzasz” | „Rozumiem, że jest ci trudno” |
| „Nie ma się czego bać” | „Boisz się. Co ci pomoże?” |
| „Jak możesz się tak złościć?” | „Złość jest w porządku. Możesz mi powiedzieć, co się stało” |
| „Weź się w garść” | „Chodź, usiądziemy i spróbujemy razem” |
| Wiek | Jak rozmawiać |
|---|---|
| 3–4 lata | krótkie zdania, obrazki, minki, pacynka |
| 5–6 lat | nazywanie emocji, zabawa w role, książeczki |
| 7–9 lat | rozmowa o przyczynach, skala emocji, ćwiczenia w parach |
| 10–12 lat | dylematy, pytania otwarte, przykłady z życia rówieśników |
Karty, ćwiczenia i listy do rodziców, które ułatwiają rozmowę.
50 dwustronnych kart A6 o emocjach, potrzebach i relacjach do rozmowy, zabaw i pracy indywidualnej.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!Rozpoznawanie sześciu emocji po minie, postawie i sytuacji oraz zwyczaj pytania, zanim uznamy, co ktoś czuje.
Interocepcja w praktyce: zauważanie sygnałów z ciała, łączenie ich z emocją lub potrzebą i mówienie o bólu.
Sześć krótkich tekstów z pytaniami: rozmowa o uczuciach połączona z ćwiczeniem czytania ze zrozumieniem.
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!Nie naciskaj. Zaproponuj rysowanie, karty emocji albo rozmowę podczas wspólnego zajęcia, na przykład spaceru. Dzieci często łatwiej mówią, gdy nie siedzą twarzą w twarz.
Tak. To dobry wzór. Prosto i krótko: „Jestem zmęczony i dlatego mówię ciszej”.
Zacznij od ciała: „Gdzie czujesz to w brzuchu, w rękach?”. Karty z obrazkami też pomagają.
Używamy Google Analytics, żeby wiedzieć, które strony są przydatne. Czy zgadzasz się na statystyczne pliki cookie?