W klasach 4–6 relacje z rówieśnikami nabierają nowego znaczenia: pojawiają się grupki, wyśmiewanie, rywalizacja i pierwsze trudne rozmowy. Zajęcia TUS dla tego wieku mają więcej rozmowy i dylematów, a mniej zabawy. Podpowiadamy, jak je poprowadzić.
| Klasy 1–3 | Klasy 4–6 | |
|---|---|---|
| Forma | zabawa i scenki z pacynką | rozmowa, dylematy, scenki bez rekwizytów |
| Tematy | emocje, zasady, dołączanie do zabawy | asertywność, granice, dokuczanie, presja grupy |
| Czas | 45 minut | 45 minut z większą częścią rozmowy |
| Rola prowadzącego | model i pomoc | moderator rozmowy |
Dylematy omawiamy w parach, a potem w grupie. Nie ma jednej dobrej odpowiedzi, ale zawsze rozmawiamy o skutkach i o tym, jak można zachować się mądrze.
Zestawy dla uczniów 5–10 lat są dostosowane do starszych dzieci. Mają dłuższe karty, dylematy i scenki do odegrania.
Trzy style mówienia, proszenie o pomoc i odmawianie spokojnym, wyraźnym głosem.
Granice własne i cudze: mówienie „stop”, pytanie „czy mogę?” i szanowanie odpowiedzi „nie”.
Odróżnianie wspólnego śmiechu od dokuczania i spokojna reakcja, a przy powtarzaniu się sytuacji rozmowa z dorosłym.
Odczytywanie intencji: szukanie wskazówek i zadanie pytania, zanim dziecko zareaguje na czyjeś zachowanie.
Jak powiedzieć prawdę, nie raniąc nikogo, i kiedy ważną prawdę trzeba powiedzieć zawsze.
Kiedy od razu iść do dorosłego, a kiedy najpierw spróbować samodzielnie. Bez etykiety „skarżypyta”.
Tak, jeśli temat jest ważny i nie traktuje ich jak młodszych dzieci. Rozmowa i wybór scenek zwiększają zaangażowanie.
Każdy zestaw ma poziomy i warianty. Starszym uczniom proponuj dylematy, a młodszym scenki z kart.
Używaj przykładów z innych klas lub fikcyjnych. Nie wskazuj uczniów i nie szukaj winnych.
Używamy Google Analytics, żeby wiedzieć, które strony są przydatne. Czy zgadzasz się na statystyczne pliki cookie?
