Trening umiejętności społecznychmateriały do zajęć TUS

Opinia o uczniu z trudnościami w zachowaniu: jak pisać

Nauczyciele i wychowawcy często piszą opinie o uczniach z trudnościami w zachowaniu na potrzeby poradni lub zespołu szkolnego. Dobra opinia jest konkretna, rzeczowa i życzliwa. Pokazujemy, z czego się składa, jak opisywać zachowania i jakich sformułowań unikać. Zapisy dotyczą ogólnych zasad, nie konkretnego ucznia.

  • struktura opinii
  • przykładowe zapisy
  • błędy do uniknięcia

Z czego składa się opinia

  1. Dane i kontekst

    Klasa, od kiedy znasz ucznia, w jakich sytuacjach go obserwujesz.

  2. Mocne strony

    Co uczeń potrafi i co sprawia mu radość.

  3. Trudności

    Konkretne zachowania, ich częstość i okoliczności.

  4. Podjęte działania

    Co zrobiła szkoła i jakie były efekty.

  5. Wnioski i prośba

    Jakiego wsparcia potrzebujesz od poradni.

Przykładowe sformułowania

  • W sytuacjach konfliktowych uczeń reaguje podniesionym głosem; zdarza się to kilka razy w tygodniu, najczęściej na przerwach.
  • Po rozmowie indywidualnej potrafi opowiedzieć, co czuł, i zaproponować inne rozwiązanie.
  • Uczeń chętnie pomaga nauczycielowi i angażuje się w prace praktyczne.
  • Podjęte działania: rozmowy indywidualne, zajęcia z pedagogiem, ustalenie zasad zachowania.
  • Efekty: liczba incydentów zmniejszyła się, wciąż potrzebne jest wsparcie w radzeniu sobie ze złością.

Czego unikać w opinii

  • ocen osobowości, na przykład agresywny, leniwy, zły,
  • ogólników bez przykładów,
  • diagnoz medycznych i psychologicznych, których nie ma w dokumentach,
  • informacji o rodzinie, które nie są potrzebne do oceny funkcjonowania w szkole,
  • porównań z innymi uczniami.

Poufność

Opinie zawierają dane osobowe ucznia. Przekazuj je tylko uprawnionym osobom i instytucjom, zgodnie z przepisami.

Materiały do pracy z uczniem

Zestawy do ćwiczenia emocji i zachowań opisanych w opiniach.

5–10 lat · 21 stron

Rozpoznaję emocje: swoje i innych

Rozpoznawanie sześciu emocji po minie, postawie i sytuacji oraz zwyczaj pytania, zanim uznamy, co ktoś czuje.

Kroki umiejętności (4)
  1. Patrzę na twarz i ciało
  2. Sprawdzam, co się stało
  3. Nazywam uczucie. („Czuję…” albo „Może czujesz…?”)
  4. Pytam: „Czy dobrze myślę?”
Kup 12,90 zł Bezpłatna próbka PDF
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!

6–10 lat · 22 strony

Rozwiązuję problemy na pięciu palcach

Pięć kroków rozwiązywania codziennych sporów: od zatrzymania się do wybrania jednego z kilku pomysłów.

Kroki umiejętności (5)
  1. (kciuk) Zatrzymuję się i uspokajam
  2. (wskazujący) Mówię, jaki jest problem
  3. (środkowy) Wymyślam co najmniej trzy pomysły
  4. (serdeczny) Myślę: co się stanie, gdy…?
  5. (mały) Wybieram pomysł i próbuję
Kup 12,90 zł Bezpłatna próbka PDF
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!

5–10 lat · 22 strony

Moja bańka: granice

Granice własne i cudze: mówienie „stop”, pytanie „czy mogę?” i szanowanie odpowiedzi „nie”.

Kroki umiejętności (5)
  1. Zauważam, co jest dla mnie w porządku
  2. Mówię jasno: „Stop” albo „Nie chcę”
  3. Pytam: „Czy mogę?”, zanim coś zrobię
  4. Szanuję, gdy ktoś mówi „nie”
  5. Mówię dorosłemu, gdy ktoś nie słucha
Kup 12,90 zł Bezpłatna próbka PDF
Pełny opis w sklepie Nie każ mu liczyć!

Pytania i odpowiedzi

Czy w opinii można używać słowa niedostosowany?

Lepiej opisywać zachowania. Określenia z dokumentów stosuje się tylko tam, gdzie wynikają z orzeczeń.

Jak długa powinna być opinia?

Zwykle jedna do dwóch stron z konkretnymi przykładami.

Czy rodzice mogą zobaczyć opinię?

Rodzice zazwyczaj mają prawo wglądu, więc warto pisać tak, żeby opinia była rzetelna i życzliwa.

Zobacz też