Dzieci uczą się zachowań w kontaktach z innymi przez ćwiczenie konkretnych sytuacji: dołączania do zabawy, prośby, odmowy, czekania i reakcji na złość. Pokazujemy, jak zbudować kartę pracy i scenkę oraz podajemy przykłady sytuacji dla różnych grup wiekowych.
Opis sytuacji
Krótko i konkretnie, z imionami postaci.
Pytania
Co się dzieje, co czują bohaterowie, co mogą zrobić.
Wybór rozwiązania
Dziecko wybiera z kilku opcji i uzasadnia.
Scenka
Odegranie wybranego rozwiązania w parach.
Podsumowanie
Co zadziałało i co zrobię następnym razem.
| Wiek | Sytuacje |
|---|---|
| 5–7 lat | dzielenie się zabawką, czekanie na kolej, przeprosiny |
| 7–9 lat | dołączanie do zabawy, odmowa koledze, przegrana w grze |
| 9–12 lat | dokuczanie, plotki, konflikt w grupie, prośba o pomoc nauczyciela |
| 12+ lat | presja rówieśników, odmowa, rozmowa z dorosłym o problemie |
Zestawy z kartami, scenkami i kluczem dla prowadzącego.
Jak wejść do toczącej się zabawy, zaprosić kogoś i spokojnie przyjąć odmowę. Pasuje już do starszej grupy przedszkolnej.
Odróżnianie wspólnego śmiechu od dokuczania i spokojna reakcja, a przy powtarzaniu się sytuacji rozmowa z dorosłym.
Kiedy od razu iść do dorosłego, a kiedy najpierw spróbować samodzielnie. Bez etykiety „skarżypyta”.
Odczytywanie intencji: szukanie wskazówek i zadanie pytania, zanim dziecko zareaguje na czyjeś zachowanie.
Nie. Dobrze sprawdzają się w całej klasie jako profilaktyka.
Zwykle 10–15 minut z rozmową i scenką.
Nie. Może wybrać rozwiązanie na karcie lub obserwować, a dołączyć później.
Używamy Google Analytics, żeby wiedzieć, które strony są przydatne. Czy zgadzasz się na statystyczne pliki cookie?
