Niektóre dzieci przeżywają wszystko mocniej: płaczą przy smutnej bajce, długo pamiętają przykre słowo, męczą się w hałasie. Taka wrażliwość to często cecha temperamentu, a nie problem do naprawienia. Podpowiadamy, jak wspierać takie dziecko na co dzień i kiedy warto poszukać porady.
Te sygnały nie są diagnozą. U każdego dziecka wyglądają trochę inaczej i zmieniają się z wiekiem.
Wrażliwe dzieci często są uważnymi obserwatorami, dobrze słuchają, wcześnie okazują empatię i starannie wykonują zadania. Warto im o tym mówić, bo słyszą głównie, że przesadzają.
Celem wsparcia nie jest zmiana charakteru dziecka, tylko nauczenie go, jak radzić sobie z nadmiarem bodźców i silnych przeżyć.
| Sytuacja | Co pomaga |
|---|---|
| Głośna sala, przerwa | możliwość wyjścia do cichszego miejsca, słuchawki wygłuszające w czasie pracy samodzielnej |
| Uwaga przy całej klasie | informacja zwrotna w cztery oczy, konkretna i spokojna |
| Nowe zadanie lub wycieczka | zapowiedź dzień wcześniej, plan w punktach |
| Konflikt z rówieśnikiem | czas na ochłonięcie, potem rozmowa z jasnymi krokami rozwiązania |
| Występ, odpowiedź przy tablicy | mniejsza rola na początek, możliwość przygotowania się |
Porozmawiaj z psychologiem lub pedagogiem, jeśli trudności trwają długo i utrudniają dziecku codzienne życie: nie chce chodzić do przedszkola, ma kłopoty ze snem, unika kolegów, często skarży się na ból brzucha bez przyczyny. Bardzo silne reakcje na dźwięki, dotyk czy ubrania warto omówić także z terapeutą integracji sensorycznej.
Pierwszym krokiem może być bezpłatna konsultacja w poradni psychologiczno-pedagogicznej.
Zestawy zajęć od autorów Nie każ mu liczyć!, które uczą zauważać sygnały z ciała, mówić o swoich granicach i radzić sobie z błędami.
Interocepcja w praktyce: zauważanie sygnałów z ciała, łączenie ich z emocją lub potrzebą i mówienie o bólu.
Granice własne i cudze: mówienie „stop”, pytanie „czy mogę?” i szanowanie odpowiedzi „nie”.
Spokojna reakcja na pomyłkę, poprawianie bez wstydu i słowo „jeszcze” w myśleniu o sobie.
Reakcja na zmianę planu: skala mały czy duży problem i szukanie rozwiązania zastępczego. Z grą „Plan B?”.
Nie. Duża wrażliwość to najczęściej cecha temperamentu. Konsultacja jest potrzebna, gdy trudności mocno utrudniają codzienne funkcjonowanie.
Wrażliwość zwykle zostaje, ale dziecko z wiekiem coraz lepiej sobie z nią radzi, zwłaszcza gdy ma wsparcie dorosłych.
Może skorzystać, zwłaszcza w małej, spokojnej grupie. Ćwiczenia pomagają mu mówić o swoich potrzebach i granicach.
Używamy Google Analytics, żeby wiedzieć, które strony są przydatne. Czy zgadzasz się na statystyczne pliki cookie?
